Αρχική arrow Νέα arrow Οικολογία arrow Ιπποφαές το Θαυματουργό

Ιπποφαές το Θαυματουργό

Παρασκευή, 10 Δεκέμβριος 2010
AddThis Social Bookmark Button

image

Με την ίδια ταχύτητα που κάλπαζαν τα άλογα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφού πρώτα έτρωγαν ιπποφαές, σε ανάλογο ρυθμό -αν όχι και ...ταχύτερο- αυξάνεται το ενδιαφέρον των Ελλήνων αγροτών για την καλλιέργεια του φυτού αυτού, στη χώρα μας. Πέραν του γεγονότος ότι, η καλλιέργεια ιπποφαούς δεν είναι απαιτητική, τα κέρδη από την πώληση της παραγωγής ισοδυναμούν με "χρυσορυχείο", όπως τονίζουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ οι γνωρίζοντες καλά την αγορά αυτή, που, αν και στη χώρα μας βρίσκεται στο ξεκίνημά της, χαρακτηρίζεται "πολλά υποσχόμενη".

"Είναι μία δυναμικά αναπτυσσόμενη αγορά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο και καταγράφεται 'τεράστιο' το εύρος χώρου για τη δραστηριοποίηση νέων 'παικτών'", τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γεωπόνος και συντονιστής της όλης προσπάθειας στη χώρα μας, Σπύρος Μπίπος.

Ήδη, όπως είπε, πολλά ελληνικά νοικοκυριά, ανακαλύπτοντας τις ευεργετικές ιδιότητες του ιπποφαούς, το έχουν προμηθευτεί σε γλαστράκια, στο σπίτι τους και το χρησιμοποιούν ως το καλύτερο γιατρικό για την οικογένειά τους.

Από την πλευρά του, ο γεωπόνος, Κάσσανδρος Γάτσιος, που έδωσε και το "εναρκτήριο λάκτισμα" για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία στη χώρα μας, υπογράμμισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι, "ναι μεν καταγράφονται τεράστιες οι δυνατότητες ανάπτυξης του ιπποφαούς στην Ελλάδα, αλλά η καλλιέργειά του θα πρέπει να γίνει ορθολογικά και με επιστημονικό τρόπο, αλλιώς προοιωνίζονται προβλήματα, που θα οδηγήσουν σε αποτυχία την όλη προσπάθεια".

Σε εμβρυακό στάδιο στην Ελλάδα

Στη χώρα μας, η καλλιέργεια ιπποφαούς ξεκίνησε τα τελευταία δύο χρόνια και η πρώτη παραγωγή αναμένεται στο τέλος του 2012, οπότε και θα κριθεί, εάν η ποιότητα του "θαυματουργού" αυτού φυτού στα εδάφη της χώρας μας, είναι αντάξια των προσδοκιών που δημιουργεί το όνομά του, που είναι ελληνικό και παραπέμπει σε φωτεινό, λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φάος: φως, λάμψη).

Σήμερα, ιπποφαές καλλιεργείται στην Κοζάνη, την Πέλλα, την Κρήτη και τη Φθιώτιδα. Πιλοτικά, καλλιεργείται ένα στρέμμα στην Εύβοια, ενώ προ των πυλών βρίσκεται και η καλλιέργειά του στη Ροδόπη.

Ειδικότερα, σε Κοζάνη και Πέλλα, 48 παραγωγοί καλλιεργούν ιπποφαές σε εκτάσεις 250 στρεμμάτων και το καλοκαίρι του 2011 αναμένεται να επεκτείνουν τις καλλιέργειές τους σε πάνω από 2.000 στρέμματα.

Όπως χαρακτηριστικά είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της ομάδας παραγωγών, Νίκος Μεσελίδης, το ενδιαφέρον των αγροτών αυξάνεται καθημερινά, ολοένα και περισσότερο.

Στην Κρήτη, ομάδα παραγωγών καλλιεργεί περί τα 50 στρέμματα στην Ιεράπετρα, ενώ στη Φθιώτιδα, τα 200 στρέμματα ιπποφαούς αναμένεται, εντός του επόμενου έτους, να διπλασιαστούν -κατά το ελάχιστο- όπως δήλωσε ο πρόεδρος της ομάδας παραγωγών, Ιωάννης Σάρος.

Στη Ροδόπη, ομάδα αγροτών, που συνεχώς διευρύνεται, σκέφτεται σοβαρά την έναρξη καλλιέργειας ιπποφαούς και σύμφωνα με τον γεωπόνο, Σοφοκλή Παππουή, μέχρι τον Μάιο πρόκειται να καλλιεργηθούν πιλοτικά περί τα έξι στρέμματα.

Μάλιστα, όπως αποκάλυψε ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο προσεχές διάστημα πρόκειται να πραγματοποιηθεί νέα συνάντηση με Έλληνα αντιπρόσωπο γερμανικής εταιρίας, που ενδιαφέρεται να υπογράψει συμβόλαιο με παραγωγούς στη χώρα μας, "βοηθώντας" τους, μάλιστα, να καλλιεργήσουν 800 στρέμματα ιπποφαούς σε όλη την Ελλάδα.

"Η συμβολαιακή γεωργία αποτελεί πάντα δέλεαρ για τους παραγωγούς στην περιοχής μας", σημείωσε ο κ. Παππουής.

Εξέφρασε, μάλιστα, την πεποίθηση πως, τα 300.000 στρέμματα βαμβακιού, δεν αποκλείεται, στα επόμενα χρόνια, να μειωθούν σημαντικά, δίνοντας τη θέση τους σε νέες καλλιέργειες, πιο επικερδής και ασφαλής.

Οι χρήσεις του ιπποφαούς που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στη χώρα μας είναι, σύμφωνα με τον κ. Γάτσιο για παραγωγή καλλυντικών, "λειτουργικών τροφίμων", γλυκών, χυμών, φαρμακευτικών παρασκευασμάτων, αρτοσκευασμάτων, προσθέτων διατροφής, φυσικών χρωστικών κ.ά.

Παράλληλα, το ιπποφαές θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην Ελλάδα για: βελτίωση της γονιμότητας υποβαθμισμένων εδαφών, προστασία των επικλινών εδαφών από τη διάβρωση, φύτευση πυρόπληκτων εκτάσεων και χρησιμοποίηση των φύλλων, των νεαρών βλαστών και των υπολειμμάτων των καρπών για τη διατροφή των ζώων.

Το ιπποφαές στην ιστορία

Η χρήση του ιπποφαούς στην αρχαιότητα ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό.

Στη Μογγολία, χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως άριστο τονωτικό. O θρύλος λέει ότι, ο Τζένγκις Χαν και ο στρατός του έπιναν χυμό από ιπποφαές, προκειμένου να αυξήσουν την αντοχή και να επιταχύνουν τη θεραπεία των πληγών τους

Πριν από τους ...παγετώνες

Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα φυτά στη Γη. Η παρουσία του χρονολογείται πολύ πριν από την εποχή των παγετώνων. Το ιπποφαές είναι ένας θάμνος, που μπορεί να αναπτυχθεί σχεδόν οπουδήποτε, αφού αντέχει -μεταξύ άλλων- στην ξηρασία, το κρύο (μέχρι -43ο C) και τα άλατα. Oι καρποί του μοιάζουν με ρώγες σταφυλιού, είναι πορτοκαλί και χυμώδεις και έχουν υπόξινη γεύση. Είναι φυτό που προσβάλλεται από ελάχιστες ασθένειες και εχθρούς. Καλλιεργείται γραμμικά, με μία πυκνότητα 160 δενδρυλλίων ανά στρέμμα, εκ των οποίων 150 είναι θηλυκά και 10 αρσενικά.

Σύμφωνα με το "Διεθνές Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης, το ιπποφαές ευδοκιμεί και καλλιεργείται στην Ευρώπη και την Ασία. Η καλλιέργειά του, σήμερα, είναι αναπτυγμένη στη Ρωσία και την Κίνα (συνολικά 13 εκατ. στρέμματα, 3 εκατ. στρ. καλλιεργήσιμα και τα υπόλοιπα σε άγρια μορφή), καθώς και στην Ευρώπη, όπου όμως παρατηρούνται σημαντικά ελλείμματα.

Εκατόν ενενήντα ωφέλιμα συστατικά!

Το ιπποφαές συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία των "υπερτροφών" (super foods), μερικές από τις οποίες είναι: η σπιρουλίνα, η αλόη, η γύρη, το τζίνσενγκ, το κερί του ζαχαροκάλαμου, η χλωρέλα, το αιθέριο έλαιο δενδρολίβανου.

Σύμφωνα με Ρώσους και Κινέζους επιστήμονες, το ιπποφαές περιέχει 190 πολύτιμες ουσίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Oι περισσότερες και δραστικότερες (106) έχουν εντοπιστεί στο έλαιο που περιέχουν οι καρποί του.

Μεταξύ άλλων η χρήση ιπποφαούς από τον άνθρωπο προσφέρει -μεταξύ άλλων- τόνωση, ευεξία και ενέργεια, γρήγορη ανάρρωση και επούλωση των πληγών, ενίσχυση του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος, μείωση του άγχους, ρύθμιση του μεταβολισμού κ.ά.

Ιπποφαές
Κοινός θάμνος Ιπποφαούς στην Ολλανδία
Κοινός θάμνος Ιπποφαούς στην Ολλανδία
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
Ομοταξία: Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida)
Υφομοταξία: Ροδίδες (Rosidae)
Τάξη: Ραμνώδη (Rhamnales)
Οικογένεια: Ελαιαγνίδες (Elaeagnaceae)
Γένος: Hippophae L.
6 Είδη & 12 Υποείδη

Hippophae salicifolia D. Don
Hippophae rhamnoides L. (Ιπποφαές το ραμνοειδές)

υποείδος carpatica Rousi
υποείδος caucasica Rousi
υποείδος fluviatilis van Soest
υποείδος mongolica Rousi
υποείδος rhamnoides
υποείδος sinensis Rousi
υποείδος turkestanica Rousi
υποείδος yunnanensis Rousi
[Τάξη: Ροδώδη (Rosales)]

Hippophae goniocarpa (Lian) X.L. Chen & K. Sun

υποείδος litangensis Lian & X.L. Chen
υποείδος goniocarpa Lian

Hippophae gyantsensis (Rousi) Lian
Hippophae neurocarpa S.W. Liu & T.N. He

υποείδος stellatopilosa Lian & X.L. Chen
υποείδος neurocarpa S.W. Liu & T.N. He

Hippophae tibetana Schlecht

                    (Bartish et al. 2002)

Το Ιπποφαές (Hippophae L.) είναι φυλλοβόλος θάμνος που ανήκει στην οικογένεια Ελαιαγνίδες. Η κοινή ονομασία στα αγγλικά sea-buckthorn, γράφεται με ενωτικό (-) για να μην συγχέεται με το buckthorn, που αποτελεί κοινή ονομασία του φυτού ράμνος (λευκαγκαθιά) (Rhamnus, οικογένεια Ραμνώδη (Rhamnaceae). Επίσης, απαντάται και με τις ακόλουθες κοινες ονομασιες στην αγγλική γλώσσα "sea buckthorn", seabuckthorn, sallow thorn, sandthorn or seaberry[1]. (Γερμανικά: Sanddorn, Ιταλικά: Olivella spinosa, Γαλλικά: Grisset, Ισπανικά: Espino falso)

Πίνακας περιεχομένων

[Απόκρυψη]

[Επεξεργασία] Ονομασία - Ιστορία

Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές (αρχ. ιππόφαος, ιππόφεως, ιπποφανής) χρησιμοποιείται την τελευταία διετία, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Η ονομασία στα λατινικά του γένους Hippophae προέρχεται από τις λέξεις ίππος<ίππ(ο)- (άλογο) + -φαές, ουδ. του -φαής<φάος (φως, λάμψη), άρα σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο.

[Επεξεργασία] Περιγραφή

Υπάρχουν 6 είδη και 12 υποείδη αυτόχθονα σε μια ευρεία περιοχή της Ευρώπης και της Ασίας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Λαντάκ (Ladakh, Ινδία), όπου χρησιμοποιείται για παραγωγή χυμού. Πάνω από το 90% ή περίπου 1.5 εκατομμύρια εκτάρια των παγκόσμιων πηγών του Ιπποφαούς, εντοπίζονται στην Κίνα, όπου γίνεται η εκμετάλλευσή του με σκοπο τον έλεγχο των απωλειών νερού και της διάβρωσης του εδάφους.[2] Ο θάμνος φθάνει σε ύψος 0.5–6 m, σπάνια έως τα 10 m στην κεντρική Ασία και συνήθως αναπτύσσεται σε ξηρές και αμμώδεις περιοχές. Είναι ανθεκτικό σε αλατούχες συνθήκες είτε δια του αέρα είτε δια του εδάφους, αλλά έχει μεγάλη απαίτηση σε πλούσια ηλιοφάνεια για την καλή ανάπτυξή του και δεν ανέχεται σκιερές συνθήκες δίπλα σε μεγαλύτερα δέντρα.

Φύλλωμα και καρποί κοινού Ιπποφαούς

Το κοινό είδος ιπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides) είναι μακράν το πιο διαδεμένο, με ένα ευρύ φάσμα εξάπλωσης από τις Ατλαντικές ακτές της Ευρώπης έως τη βορειοδυτική Κίνα. Στη δυτική Ευρώπη, είναι σε μεγάλο βαθμό περιορισμένο σε παράκτιες περιοχές, όπου τα αλατούχα υδροσταγονίδια της θάλασσας εμποδίζουν άλλα μεγαλύτερα φυτά να το ανταγωνιστούν, ενώ στην κεντρική Ασία είναι πιο διαδεμένο σε ξηρές ημι-ερημώδεις περιοχές, όπου άλλα φυτά δε μπορούν να επιβιώσουν σε ξηρές συνθήκες· επίσης εμφανίζεται στην κεντρική Ευρώπη και Ασία ως υπο-αλπικός θάμνος πάνω από τη δεντρο-γραμμή στα βουνά και σε άλλες ηλιόλουστες περιοχές όπως οι όχθες των ποταμών.

Το κοινό ιπποφαές έχει πυκνά, σκληρά και πολύ ακανθώδη κλαδιά. Τα φύλλα είναι ανοιχτόχρωμα αργυρο-πράσινα, λογχοειδή, μήκους 3–8 cm και πλάτους λιγότερο από 7 mm. Είναι δίοικο φυτό, με ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά φυτά. Το αρσενικό παράγει καφέ άνθη, τα οποία παράγουν γύρη προς γονιμοποίηση με τη βοήθεια του αέρα (ανεμόφιλο ή ανεμόγαμο φυτό).

[Επεξεργασία] Καρποί και φύλλα

Τα θηλυκά φυτά παράγουν πορτοκαλοκίτρινους σαρκώδεις καρπούς με διάμετρο 6–9 mm, μαλακούς, χυμώδεις και πλούσιους σε έλαια. Οι καρποί αποτελούν μια σημαντική πηγή τροφής κατά τη χειμερινή περίοδο για τα πτηνά, κυρίως για τις κεδρότσιχλες (αγγλ. fieldfares).

Τα φύλλα τρώγονται από τις προνύμφες του παράκτιου είδους μικρο-πεταλούδας Eupithecia fraxinata, αλλά από προνύμφες και άλλων λεπιδόπτερων, συμπεριλαμβανομένων των ειδών Euproctis chrysorrhoea, Cosmia trapezina, Pavonia pavonia, Erannis defoliaria, Coleophora elaeagnisella.

Hippophae rhamnoides

Το είδος Hippophae salicifolia (αγγλ. willow-leaved sea-buckthorn) περιορίζεται στην περιοχή των Ιμαλαΐων, νότια του κοινού ιπποφαούς, αναπτύσσεται σε μεγάλο υψόμετρο σε ξηρές κοιλάδες· διαφέρει από το H. rhamnoides σε φάρδος (10 mm), πρασινότερα (λιγότερο αργυρόχρωμα) φύλλα και κίτρινους καρπούς. Μια άγρια παραλλαγή του φυτού απαντάται στη ίδια περιοχή, αλλά σε ακόμα μεγαλύτερο υψόμετρο στην αλπική ζώνη. Είναι χαμηλός θάμνος που δε μεγαλώνει περισσότερο από 1 m σε ύψος κι έχει μικρά φύλλα μήκους 1-3 cm.

[Επεξεργασία] Καλλιέργεια - Κηποτεχνία - Χρήσεις - Υγεία

[Επεξεργασία] Συγκομιδή

Η συγκομιδή είναι δύσκολη εξαιτίας της πυκνής ακανθώδους διάταξης μεταξύ των καρπών σε κάθε κλαδί. Κοινή τεχνική συγκομιδής αποτελεί η απόσπαση ολόκληρου του κλαδιού, αν και αυτό αποβαίνει καταστροφικό για το θάμνο και μειώνει τις μελλοντικές συγκομιδές. Αν ένα κλαδί αφαιρεθεί με αυτήν τη μέθοδο και βρίσκεται κοντά σε θερμοκρασία κατάψυξης, διευκολύνεται κατά πολύ η συλλογή των καρπών. Τα κλαδιά που αποσπώνται, καταψύχονται σε −32°C, στη συνέχεια ανακινούνται ή τρίβονται για την απομάκρυνση των καρπών.

Ο εργάτης έπειτα κοπανάει τους καρπούς για να απομακρύνει έως και το 95% των φύλλων και άλλων υπολειμμάτων. Αυτό έχει ως συνέπεια το ελαφρώς μαλάκωμα των καρπών επιφανειακά, καθώς η εργασία λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (~ 20°C). Στη συνέχεια, οι καρποί ή ο πολτός των καρπών αποθηκεύονται στην κατάψυξη.

Η πιο αποτελεσματική μέθοδος συγκομιδής των καρπών, χωρίς να τραυματιστούν τα κλαδιά, είναι να γίνει χρήση ειδικού αναδευτήρα. Ο μηχανικός τρόπος συγκομιδής αφήνει έως και 50% στο χωράφι και οι καρποί μπορούν να συγκομίζονται κάθε δύο χρόνια. Με αυτά τα σχετικά σύγχρονα μηχανικά μέσα μπορούν να πάρουν μόνο περίπου το 25% της παραγωγής που θα μπορούσε να συγκομιστεί.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι φυτοκόμοι της Ρωσίας και της Ανατολικής Γερμανίας δημιούργησαν νέες ποικιλίες με μεγαλύτερη θρεπτική αξία, ογκοδέστερoυς καρπούς, τροποποίηση της περιόδου ωρίμασης και κλαδιά για εύκολη συγκομιδή. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, έχουν αναπτυχθεί πειραματικές καλλιέργειες στις Η.Π.Α., στη Νεβάδα, στην Αριζόνα, καθώς και σε διάφορες επαρχίες του Καναδά.[3][4]

[Επεξεργασία] Αρχιτεκτονική τοπίου - Κηποτεχνία

Το ιπποφαές ωστόσο αποτελεί δημοφιλής επιλογή ως καλλωπιστικός θάμνος για την κηποτεχνία, καθώς και για τη δημιουργία προστατευτικών φρακτών, ενώ σε διάφορα μέρη του κόσμου αξιοποιείται λόγω του πλούσιου και δυνατού ριζικού συστήματός του για προστασία απο τον αέρα και για τη σταθεροποίηση του εδάφους σε όχθες ποταμών και σε απότομες πλαγιές. Έχει ιδιαίτερη αξία για τα βορειότερα κλίματα, λόγω των κηποτεχνικών του ιδιοτήτων, καθώς οι ζωηρόχρωμες συστάδες των καρπών του διατηρούνται κατά τη διάρκεια του χειμώνα.[5] Τα κλαδιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ανθοκόμους ως διακοσμητικά στοιχεία. Το φυτό αποτελεί περιφερειακή χλωρίδα της Φινλανδικής περιοχής Satakunta.

[Επεξεργασία] Διατροφική αξία - Υγεία

Οι καρποί του ιπποφαούς είναι εδώδιμοι και θρεπτικοί, αν και πολύ όξινοι (στυπτικοί) και ελαιώδεις, δυσάρεστοι αν φαγωθούν ωμοί, εκτός κι αν "υπερ-ωριμάσουν" (παγώσουν ώστε να μειωθεί η στυπτικότητα) και/ή αν αναμειχθούν με γλυκύτερο χυμό από μήλο, σταφύλλι κλπ.

Όταν οι καρποί πολτοποιηθούν, ο χυμός που προκύπτει διαχωρίζεται σε τρία στρώματα: πάνω-πάνω ενα λεπτό, πορτοκαλί καϊμάκι· στη μέση, ενα στρώμα που περιέχει, τα χαρακτηριστικά για το ιπποφαές, υψηλής συγκέντρωσης κεκορεσμένα και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα· και το κατώτερο στρώμα που είναι ίζημα και χυμός.[6][7] Περιέχει λίπη που χρησιμοποιούνται για καλλυντικούς σκοπούς, τα δύο ανώτερα στρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κρέμες και αλοιφές, ενώ το κατώτερο στρώμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εδώδιμο προϊόν, όπως το σιρόπι.[6]

Οι θρεπτικές ουσίες και τα φυτοχημικά συστατικά των καρπών του ιπποφαούς έχουν θετική επίδραση έναντι των φλεγμονών, του καρκίνου[2] ή άλλων ασθενειών,[8] αν και ακόμα δεν έχει αποδειχθεί κανένα όφελος για τους ανθρώπους από κλινικές μελέτες.

Ο καρπός έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C — 114 έως 1550 mg ανά 100 gr[2][7] με μέση περιεκτικότητα (695 mg ανά 100 gr) περίπου 15 φορές περισσότερη από το πορτοκάλι (45 mg ανά 100 grams)[9] — που κατατάσσει το ιπποφαές στις πιο πλούσιες πηγές, από τα φυτά, σε βιταμίνη C. Ο καρπός ωστόσο είναι πλούσιος σε καροτενοειδή, βιταμίνη E, αμινοξέα, μέταλλα, β-σιτοστερόλη και πολυφαινολικά οξέα.[2][7][10]

[Επεξεργασία] Καταναλωτικά προϊόντα

Ο καρπός του υπποφαούς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πίτες, μαρμελάδες, λοσιόν και λικέρ.[2] Ο χυμός ή ο πολτός έχει άλλες δυνατότητες εφαρμογής στα τρόφιμα και στα ποτά.[2] Για παράδειγμα, στη Φινλανδία χρησιμοποιείται ως θρεπτικό συστατικό στις παιδικές τροφές.[εκκρεμεί παραπομπή] Τα φρουτοποτά ήταν ανάμεσα στα πρώτα προϊόντα με ιπποφαές που παράχθηκαν στην Κίνα. Χυμός που βασίζεται κυρίως στο ιπποφαές είναι πολύ δημοφιλής στη Γερμανία και στις Σκανδιναβικές χώρες. Προσφέρει ένα θρεπτικό ποτό, πλούσιο σε βιταμίνη C και σε καροτενοειδή. Η σπεσιαλιτέ μπίρα Tyrnilambic Baie d'Argousier παράγεται στο ζυθοποιείο του Cantillon στις Βρυξέλλες σε αποκλειστικότητα για τη Φινλανδική αγορά.[11]

Για το ιππικό που αντιμετωπίζει εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (βλ.Siachen), ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάπτυξης Αμυντικής Τεχνολογίας στην Ινδία ίδρυσε ένα εργοστάσιο στη Λεχ Leh για να παρασκευάσει ένα πολυ-βιταμινούχο ποτό από βότανα βασισμένο στο χυμό του ιπποφαούς.[12]

Τα έλαια από τους σπόρους και το πολτό έχουν θρεπτικές ιδιότητες που διαφέρουν ανάλογα με τη διαδικασία επεξεργασίας.[2][13] Τα έλαια του ιπποφαούς χρησιμοποιούνται ως πηγή συστατικών σε διάφορα καλλυντικά και σε συμπληρώματα διατροφής.[2]

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. PLANTS Profile for Hippophae rhamnoides (seaberry). United States Department of Agriculture (ανακτήθηκε 2007-10-08 )
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Dharmananda S. Sea buckthorn, Institute of Traditional Medicine Online, 2004
  3. Agriculture and Agri-Food Canada, Prairie Farm Rehabilitation Administration Center, Sea-buckthorn: A promising multi-purpose crop for Saskatchewan, January 2008
  4. Seaberries.com, a sea buckthorn berry resource.
  5. Kam, Barbara; Nora Bryan (2003). The Prairie Winterscape: Creative Gardening for the Forgotten Season. Fifth House Ltd.. σελ. 108–110. ISBN I-894856-08-2.
  6. 6,0 6,1 Seglina D. et al. The effect of processing on the composition of sea buckthorn juice, J Fruit Ornamental Plant Res 14 (Suppl 2):257-63, 2006
  7. 7,0 7,1 7,2 Zeb, A. (2004). "Chemical and nutritional constituents of sea buckthorn juice". Pakistan Journal of Nutrition 3 (2): 99–106. doi:10.3923/pjn.2004.99.106. http://www.pjbs.org/pjnonline/fin185.pdf.
  8. Zeb, A. (2004). "Important therapeutic uses of sea buckthorn (Hippophae): a review". J Biol Sci 4 (5): 687–693. doi:10.3923/jbs.2004.687.693. http://www.ansijournals.com/qredirect.php?doi=jbs.2004.687.693&linkid=pdf.
  9. USDA Nutrient Database
  10. Kallio H, Yang B, Peippo P (Oct 2002). "Effects of different origins and harvesting time on vitamin C, tocopherols, and tocotrienols in sea buckthorn (Hippophaë rhamnoides) berries". J Agric Food Chem. 50 (21): 6136–42. doi:10.1021/jf020421v. PMID 12358492.
  11. Cantillon Tyrnilambic Baie dArgousier
  12. Seabuckthorn - A Resource For Environment, Health And Economy. Defence India March 12, 2004
  13. Cenkowski S et al. (2006). "Quality of extracted sea buckthorn seed and pulp oil". Can Biosystems Engin 48 (3): 9–16. http://engrwww.usask.ca/oldsite/societies/csae/protectedpapers/c0508.pdf.

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πρότυπο:TaxonIds

Li TSC (2002). "Product development of sea buckthorn". Janick J, Whipkey A. Trends in new crops and new uses. Alexandria, VA: ASHS Press. http://www.hort.purdue.edu/newcrop/ncnu02/v5-393.html.

Σύνδεση Χρήστη





Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα; Δημιουργία λογαριασμού

Στατιστικά

Επισκέπτες: 1827708

Online χρήστες

Έχουμε 12 επισκέπτες σε σύνδεση

Ο καιρός στη Χώρα

 Ο καιρός τώρα
Καθαρός Καθαρός
Θερμοκρασία: 8 °C
Παρασκευή, 15 Δεκ
Περιοδικά σύννεφα Περιοδικά σύννεφα
Θερμοκρασία: 8 ως 17 °C
Σάββατο, 16 Δεκ
Κυρίως συννεφιασμένος με δυνατές βροχές Κυρίως συννεφιασμένος με δυνατές βροχές
Θερμοκρασία: 9 ως 17 °C
Κυριακή, 17 Δεκ
Κυρίως συννεφιασμένος με δυνατές βροχές Κυρίως συννεφιασμένος με δυνατές βροχές
Θερμοκρασία: 4 ως 16 °C
Powered by Elxis - Open Source CMS.
Copyright (C) 2006-2017 Elxis.org. All rights reserved.