Δράση τώρα, για να επιβιώσει η ελαιοκομία!

Οι τιμές του λαδιού έχουν κατρακυλήσει με πρωτοφανή ταχύτητα σε επίπεδα που μας γυρίζουν πολλές δεκαετίες πίσω. Σε ονομαστικές τιμές, βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Εάν όμως υπολογίσουμε και τον πληθωρισμό, τότε η πτώση φθάνει στο 80% (από τα 10 ευρώ, στο 1,80), παρά το γεγονός πως, όλα αυτά τα χρόνια η ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου έχει βελτιωθεί σημαντικά. Το φετινό πατατράκ είναι συνδυασμός λαθών και αμαρτιών των τελευταίων δεκαετιών, σε συνάρτηση με την οικονομική κρίση και την έλλειψη ρευστότητας των Τραπεζών, (πραγματική ή τεχνητή), σε Ελλάδα, αλλά και Ιταλία. Δεν είναι η ώρα ούτε να καταλογιστούν ευθύνες για το παρελθόν -οι ένοχοι είναι γνωστοί, με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση, ενώ και πολλοί από αυτούς συνεχίζουν να διαφεντεύουν το προϊόν - ούτε και για μεγάλα λόγια. Είναι η ώρα συγκεκριμένων αποφάσεων, με άμεσα, εφαρμόσιμα και αποτελεσματικά μέτρα. Ένα, μοναδικό και ζωτικής σημασίας, είναι το ζητούμενο : «Ζεστό» χρήμα, ώστε να απορροφηθούν ποσότητες και να υποστηριχτούν οι τιμές. Όχι, όπως πέρυσι, με τα δάνεια των 31,5 εκατ. ευρώ, που κυριολεκτικά έμειναν στα χαρτιά. Σήμερα πρέπει το κράτος να εγγυηθεί άτοκα δάνεια από τις Τράπεζες, ώστε να χρηματοδοτηθούν οι τυποποιητικές και εξαγωγικές επιχειρήσεις - ιδιωτικές και συνεταιριστικές - ανάλογα με τις ποσότητες λαδιού (το τζίρο τους) των τελευταίων χρόνων. Ας κάνει πρώτα ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες ο κύριος Σκανδαλίδης για να εξασφαλίσει ότι δεν θα κατηγορηθούμε για «κρατική ενίσχυση». Και, επί τη ευκαιρία, ας συνεννοηθεί με τον Ισπανό και τον Ιταλό ομόλογό του να διεκδικήσουν - τώρα όμως, όχι στο άδηλο μέλλον - το άνοιγμα της κοινοτικής ιδιωτικής αποθεματοποίησης ελαιολάδου. Και μην ρωτήσει κανείς αφελής πού θα βρεθούν τα λεφτά. Γιατί λεφτά υπάρχουν και το ξέρουν πια όλοι. Απλώς, ας αποφασίσει η συγκυβέρνηση της λιτότητας των 49 υπουργών από ποιους θα τα πάρει και σε ποιους θα τα δώσει. Ας μην επιτρέψουμε στην οικονομική κρίση και σε αυτούς που τη διαχειρίζονται να αφήσουν αποκαΐδια, όπως ο Ιμπραήμ που έκαιγε τις ελιές στην Πελοπόννησο. Χωρίς παραγωγική βάση και εργασία, μέλλον δεν θα υπάρχει. Για τους φίλους ελαιοπαραγωγούς αλλά και τους ελαιοτριβείς, η συμβουλή μας είναι απλή: - Πιέστε τους πολιτικούς. - Σαμποτάρετε τις τράπεζες. - Οργανωθείτε σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς και συλλόγους. - Βρείτε και εφοδιάστε μόνοι σας τους καταναλωτές (το νέο τεύχος του ΕΛΙΑ & ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ θα κυκλοφορήσει με βασικό θέμα «Το 5λιτρο του παραγωγού»). - Δράστε, πριν είναι αργά. Μόνο έτσι θα έρθει μια… …Καλή χρονιά.

www.olivenews.gr